Ogródek artystyczny „Podwórko”

Odkrywca: Skarby Kultury Przestrzeni

W 2020 roku Skarb został nominowany głosami Mieszkańców (178), a w finale dostał tylko jeden głos mniej od Jury niż Ścieżki na Górkach Czechowskich i otrzymał od Jury ciekawą opinię. Zobacz wszystkie nominacje do Skarbów 2020.

Zgłoszenie

Wyjątkowa aranżacja przestrzeni gastronomicznej wykorzystująca drzewa rosnące na podwórku pałacu Potockich: klon i dąb. Drzewa te funkcjonują jak elementy architektoniczne. Ich rozgałęziające się pnie są niby kolumny przechodzące w ażurowe łuki i podpierające wysokie sklepienie z liści. Wrażenie robi wielkość i przestrzenność ich koron. W dzień można znaleźć tam zielony, chłodny cień, a po zmroku wiszące z gałęzi lampy zamieniają podwórko w przytulne a jednocześnie swobodne i niekrępujące miejsce relaksu. Atmosferę miejsca robią leżaki w ciepłych, jasnych kolorach kontrastujące z ciemnym, niebieskim oświetleniem zniszczonych ścian, pod którymi stoją stoliki z krzesłami. Dzięki temu każdy znajdzie tam miejsce dla siebie.

Charakterystycznym obiektem „Podwórka” jest znajdująca się w jego centrum fontanna z rzeźbą siusiającego kupidynka i miejscami do siedzenia pokrytym poduszkami. Jest to ważny element wystroju, który nadaje miejscu charakter i spójność.

Wszystko to sprawia, że goście „Podwórka” mogą poczuć przyjemne zaburzenie porządków i konwencji charakterystyczne dla domowego patio związane z byciem jednocześnie na zewnątrz i wewnątrz, ale wzmocnione o połączenie tego z drzewami, z których niby z sufitu zwieszają się kolorowe żyrandole oraz z fontanną i rzeźbą. Te elementy nigdy nie występują razem, ale na przykładzie „Podwórka” widać, że mogą do siebie świetnie pasować. Miejsce nawiązuje nieco do estetyki ruin barów, ale nie epatuje estetyką turpizmu, lecz raczej kontrastem stare-nowe, architektura-natura, wnętrze-dwór. Wpasowuje współczesną, schludną aranżację w ramy dawno nie remontowanego pałacowego dziedzińca.

Uzasadnienie nominacji

Miejsce, gdzie architektura spotyka się z przyrodą, bez rywalizacji i dominacji. Stare drzewa w tych starych murach są „zaopiekowane”, wrażenie robi wielkość i przestrzenność ich koron tworzących naturalne sklepienie. Do tego ozdobne lampy dające “domowe” światło powodują przyjemne wrażenie bycia jednocześnie na zewnątrz i wewnątrz. Harmonia kontrastów: stare-nowe, architektura-natura, wnętrze-dwór. Fontanna z rzeźbą i miejscami do siedzenia nadaje miejscu charakter i spójność. Niby miejsce komercyjne, a swojskie, wykorzystujące zastane walory.

Opinia Jury

Podwórko na Staszica zawiera dwa drzewa, które już same w sobie są skarbem dla Śródmieścia. Ale ono samo też skarbem w tym sensie, że twórcy tego miejsca je odkryli, wydobyli, „oprawili” jak jubiler odpowiednią aranżacją i podzielili się nim z mieszkańcami. Ktoś mógłby powiedzieć, że to rudera, ale ta rudera żyje i to dobrze żyje, ludzie lubią się tam spotykać, ma swój klimat. Tym bardziej trzeba wskazywać na wartości tego podwórka, że towarzyszy mu szum informacyjny. Z jednej strony uzasadnia się potrzebę wycinki rosnących na nim drzew z powodu zagrożenia dla ludzi, ale z drugiej może tam codziennie bezpiecznie przebywać kilkadziesiąt osób. Z jednej strony można usłyszeć, że te drzewa są nieuzasadnione historycznie, ale z drugiej chce się je wyciąć, żeby zbudować pod ziemią jeszcze bardziej nieuzasadnione historycznie sale konferencyjne.

  • Fot. GoogleMaps
  • Fot. Marcin Skrzypek
  • Fot. Marcin Skrzypek
  • Fot. Marcin Skrzypek

Zobacz inne skarby w tej kategorii:

ORGANIZATORZY I PARTNERZY:

Organizator
Organizator
Współorganizator
Partner
Partner
Partner
Partner
Partner