Pergole na PKP

Kto pamięta? Na wysepce między przystankiem MPK a ul. Gazową była kiedyś alejka z aż sześcioma zielonymi bramami… Te PERGOLE PRZY PKP witały przyjezdnych a jednocześnie były zupełnie wyjątkową jak na Lublin, kompletną aranżacją krajobrazową.

W tej przestrzeni, gdzie cała okolica sprawia wrażenie zaniedbanej, od dawna pozostawionej samej sobie, ten malowniczy akcent z jednej strony świetnie wpisywał się i wtapiał w kontekst, a z drugiej strony – zauważony – zaskakiwał i wzruszał. Przywodził na myśl proste i funkcjonalne rozwiązania z czasów PRL, gdy dobrze zaprojektowane, a niewiele kosztujące i łatwe w utrzymaniu, bo bazujące na organicznej myśli instalacje mogły z powodzeniem odpowiadać na codzienne potrzeby ludzi, nie obciążać środowiska, a jednocześnie cieszyć oko.

Nie znam historii tej konstrukcji, przypuszczam jednak, że jest pozostałością po konstrukcji przystankowej. Mogła mieścić ławki dla czekających podróżnych, zapewniając – dzięki gęsto porastającej metalowe rusztowanie winorośli – ochronę przed wiatrem i przed słońcem. Przed remontem wyglądała jak relikt zapomnianych czasów, bo trudno przy późniejszym zagospodarowaniu przestrzeni wokół niej i przy nieobecności ławek jakkolwiek z niej korzystać.

Warto wspomnieć ich walor przyrodniczy oraz wyjątkowy urok i może wkomponować coś podobnego w plany przebudowy obszaru wokół dworca. Szkoda byłoby bezpowrotnie zniszczyć tak oryginalny element tej historycznej przestrzeni.

Hej! Przypominam się z ubiegłorocznym zgłoszeniem. Niestety, jak przypuszczałam, “tego już tu nie ma”. Zatem poproszę o dodanie np. jako “in memoriam”, szczególnie pergoli, która idealnie pasuje do tegorocznego tematu pnączy.

Odkrywczyni: Magdalena Długosz