"Moim ulubionym miejscem w Lublinie są zielone tereny w okolicy ulicy Bohaterów Września. Uwielbiam to miejsce ponieważ mogę posłuchać śpiewu ptaków, podziwiać bezkresne niebo pokryte ludzkimi twarzami utkanymi z chmur. Uchwycić w obiektywie aparatu delikatne płatki maków polnych. To MÓJ ulubiony i wyjątkowy zakątek w Lublinie." -
napisała odkrywczynie Skarbu Pani Halina.
"Miejsce obok którego lubię przechodzić gdy idę na spacer z dziećmi. Miejsce, które jest stworzone przez mieszkańców i przez nich pielęgnowane. Lubię oglądać jak rozkwitają i ich kolory. Poza tym są kontrastem dla okolicy. Nie ma drugiej takiej alejki, żeby nią przejść i się nasycić życiem." - napisał odkrywca Skarbu Bartosz Niewiadomski.
Mur składa się z kręgów betonowych ułożonych jak w piramidzie zachodzącymi na siebie naprzemiennymi warstwami, które dzięki kontrastowi słońca i cienia nadają mu specyficzny deseń szachownicy. Z bliska ujawnia się detal w postaci pionowego karbowania. Połączenie tej modernistycznej regularności z organiczną nieregularnością roślin doskonale się uzupełnia i pięknie wygląda ze wszystkich stron.
Rekonstrukcja tradycyjnego placu zabaw na asfalcie wykonana przez Fundację Krajobrazy. Nie jest to autentyczny plac zabaw stworzony spontanicznie przez dzieci, tylko pomysł dorosłych, aby dać dzieciom szansę nauki starych zabaw podwórkowych i zniechęcić kierowców do nielegalnego parkowania.
Jak głosi napis, jest to „Pamiątka po poprzednich budowniczych 'starego’ mostu w ciągu al. Warszawskiej nad rzeką Czechówką – pień i karpina drzewa wykopana z głębokości 7 m”. Ładnie wygląda w sensie rzeźbiarskim i upiększa tę przestrzeń drogową wyjałowioną z jakichkolwiek nie-technicznych elementów estetycznych. Po drugie, jest to unikalny przykład pamiątki sztuki inżynierskiej.
Samorodny ogród deszczowy, który powstał w miejscu spływu wody deszczowej z wiaduktu. Znalazła tu dogodne warunki do życia kępa trzcin wyglądająca bardzo intrygująco i dekoracyjnie w tak nieoczekiwanym miejscu. Największe wrażenie robi tu kontrast natury i infrastruktury.
Wyjątkowy przykład troski o estetykę miejskiej ulicy ze strony Zarządu Dróg i Mostów w Lublinie. Zazwyczaj w roli przeszkód antyparkingowych są stawiane tzw. patriotki, czyli biało-czerwone słupki odblaskowe, które przez swoją kolorystykę stają się niepotrzebnie najbardziej zauważalnym obiektem na ulicy. Słupki jednobarwne, niekoniecznie czarne ale właśnie np. szare lub białe są wystarczająco dobrze widoczne a przy okazji uspokajają widok.
Stół z ławą, czasem pokryty obrusem i przystrojony kwiatkami, przed nieistniejącą już restauracją Hades. Prosty mebel kojarzący się z gościnnością, zaproszeniem do wspólnego posiłku, ocieplający publiczny charakter ulicy. Pełni rolę reklamy, ale też nawiązuje do dawnej tradycji siedzenia „na przyzbie”, przed domem, na schodkach lub na ławeczce u wejścia do kamienicy.
Efemeryczny landart powstały w ramach jakichś lokalnych działań plastycznych w terenie. Wpleciony w naturalny krajobraz przyrodniczy doliny Czechówki stanowił jego ciekawe i nieoczekiwane urozmaicenie. Takie prywatne odkrycia kultury w naturze bardzo urozmaicają i poszerzają odbiór krajobrazu.
"Dwie kamienice z ulicy Krochmalnej, dwie indywidualności. Zdobione i niepowtarzalne. Kiedyś ponoć otoczone pięknym ogrodem. Powstały dla pracowników cukrowni, po wojnie mieściły w różnych okresach m.in. szkołę, kino czy świetlicę. Po zlikwidowaniu zakładu i zbudowaniu ul. Lubelskiego Lipca stoją nieco osamotnione, ale jeszcze bardziej widoczne. Podobno czasem turyści widząc je z pociągu przychodzą później, by obejrzeć je z bliska." - napisała odkrywczyni Skarbu Marta Nazaruk-Napora
Projekt Skarby Kultury Przestrzeni realizowany ze środków Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększenia Odporności. Komponent: Odporność i konkurencyjność gospodarki; Inwestycja A2.5.1: Program wspierania działalności podmiotów sektora kultury i przemysłów kreatywnych na rzecz stymulowania ich rozwoju.
