Skarb Jury 2023. Przekroczenie tej bramy przenosi nas w klimat cieplejszych miast Europy. Dzięki winoroślom, rzeźbie ogrodowej i ławkom, znajdziemy tu gościnną atmosferę i ukojenie, nawet jeśli nie zdecydujemy się na posiłek w restauracji Makani Street Food. Warto tu przyjść również wieczorem dla efektownej iluminacji. -> Udostępnij post na Facebooku
Ten lipowy krzak ma symboliczną wymowę, bo został pozostawiony celowo na parkingu przez warsztatem blacharskim i lakiernicznym Carrozzeria, czyli w takim miejscu, gdzie można oczekiwać likwidacji wszelkich przeszkód. Okolica ma przemysłowo-usługowy charakter, ale przechodzi tędy wiele osób między Nałęczowską i Wojciechowską. -> Udostępnij post na Facebooku
Przykład połączenia nowych bloków ze starymi drzewami. Deweloperzy często usuwają całą zieleń, żeby nie mieć problemów na budowie i żeby było więcej miejsca na parkingi, ale na Wyścigowej 41 i 42 grupa deweloperska Mak Dom zostawiła duże drzewa, żeby mieszkańcy mieli cień i ładniejszy widok. -> Udostępnij post na Facebooku
Po Podwórku zostały tylko wspomnienia. Było to jedno z najbardziej klimatycznych miejsc w Lublinie. Korony dwóch drzew klonu i dębu rosnących na dziedzińcu pałacu Potockich tworzyły zielony strop pod którym ustawiono stoliki i leżaki. Wystrój otoczenia dopełniały wiszące pod koronami abażury, fontanna z rzeźbą, mniejszymi drzewami i oświetlenie ścian. Tworzyło to razem atmosferę pomieszczenia a zarazem przestrzeni otwartej. -> Udostępnij post na Facebooku
Wjeżdżających na parking witają kolorowe wiatraczki efektownie wirujące w słońcu. Wyglądają bezpretensjonalnie, choć jako przedmioty kojarzą się z odpustowym straganem. Przypominają znaki drogowe z sympatycznymi emotikonami. Podobnych zdób jest tu więcej: skrzynki z kwiatami, lampki solarne a nawet dziecięce zabawki na bramie. Nie stoi za tym żadna „kobieca ręka” lecz pięciu pracowników parkingu.
Dąb przed wejście do biurowca Orion to przykład udanej współpracy Urzędu Miasta i architekta. Urząd w warunkach zabudowy zakazał usuwania tego drzewa, a architekt uczynił z niego kontrapunkt dla kanciastej bryły i fasady budynku. Dzięki temu dąb niesamowicie urozmaicił widokowo główne wejście, stając się znakiem rozpoznawczym tej inwestycji. Bez niego budynek mógłby sprawiać przytłaczające wrażenie. -> Udostępnij post na Facebooku
Nieużywane przejście pod ul. Orkana z potencjałem. Miejska ruina, post-urbanistyczny relikt ukazującym upływ czasu i budzący podobne emocje, jakie romantycy odczuwali na widok ruin gotyckich zamków, starych kamieni i pieczar.
"Ta wierzba jest po prostu piękna, bo nie ma wiele starych wierzb w miastach. Wierzba uchodzi za chwast, drzewo kruche, nie szlachetne. Nie są tak cenione jak stare lipy. Ta jest bardzo stara i jest fantastycznie poskręcana, jakby to było kilka wierzb. Tylko tyle i aż tyle. Ludzie dawno przestali zwracać uwagę na drzewa. Jak postawią nowy gmach / pomnik / ławkę / skwerek to oglądają. Drzew nikt nie komentuje, są. Jak wytną, to część się oburzy, bo cień był. I tyle." - napisał odkrywca Skarbu LubLublin.
"Wyobrażacie sobie ul. Zieloną bez tego drzewa? Zieloną bez drzew w ogóle? W miejscu gdzie dziś jest zielony skwer, od paru lat adaptowany przez slowfoodowe food trucki, wkrótce stanie kamienica. Doceńmy ten klimat, póki jeszcze jest." - tak i tym ściętym już drzewie napisano w zgłoszeniu.
Hałda ziemi pozostawiona po budowie trasy ekspresowej urozmaica krajobraz jako zielony pagórek, może być celem wycieczek, ale przede wszystkim stanowi punkt widokowy z dookolną widocznością. Warto o na to zwrócić uwagę, ponieważ wyniesione punkty widokowe są elementem sztuki tworzenia krajobrazu.
Projekt Skarby Kultury Przestrzeni realizowany ze środków Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększenia Odporności. Komponent: Odporność i konkurencyjność gospodarki; Inwestycja A2.5.1: Program wspierania działalności podmiotów sektora kultury i przemysłów kreatywnych na rzecz stymulowania ich rozwoju.
